Sesja Rady Miasta Zgierz
Relacja ONLINE


2008-05-29 11:34
Pkt 8. porządku obrad
Rozwój budownictwa mieszkaniowego w zakresie problematyki mieszkań socjalnych na terenie miasta Zgierza.

Rozwój budownictwa mieszkaniowego w zakresie problematyki lokali socjalnych.

Komunalny Zasób Mieszkaniowy tworzy 275 budynków, 40 budynków będących w administracji zleconej oraz udziały w 76 wspólnotach mieszkaniowych. W budynkach tych mieszka ok. 5 700 osób. Gminny zasób mieszkaniowy to budynki ponad 90 letnie i już ich wiek wskazuje, że niezbędne są ogromne środki finansowe na ich remonty. Ponadto 55 budynków zostało uznanych za obiekty zabytkowe (II połowa XIX wieku, I połowa XX wieku). Koszty wyremontowania budynków zabytkowych przewyższają niekiedy wielokrotnie koszty jakie gmina może ponieść na remonty budynków nie zakwalifikowanych jako zabytkowe.

Około 22% budynków kwalifikuje się do remontu, ale jednocześnie nie stanowią one zagrożenia dla mieszkających w nich rodzin. Ok. 75 % wymaga przeprowadzenia gruntownych remontów i modernizacji. Natomiast ok. 9.5 % obiektów mieszkalnych jest wyeksploatowanych i praktycznie kwalifikuje się o rozbiórki. Budynki te stanowią duże zagrożenie konstrukcyjne, pożarowe i sanitarno – epidemiologiczne.

Według stanu na dzień 29.02.2008 r. Gmina Miasto Zgierz dysponuje substancją mieszkaniową, w skład której wchodzi ogółem 3069 lokali mieszkalnych, w tym 1167 lokali socjalnych oraz 275 lokali socjalnych w budynkach administracji zleconej.

Gmina zapewnia lokale socjalne i zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw o niskich dochodach., wykorzystując posiadany zasób mieszkaniowy. Lokale mieszkalne pozyskiwane są w wyniku naturalnego ruchu ludności i przeznaczone są na wynajem, jako lokale na cza nieoznaczony oraz lokale socjalne wynajmowane na czas oznaczony z możliwością przedłużania na okres następny. Liczba lokali odzyskiwanych w wyniku naturalnego ruchu ludności systematycznie maleje wskutek postępującej prywatyzacji zasobu mieszkaniowego, przy czym odzyskuje się najczęściej lokale małe. Największe zapotrzebowanie jest na lokale 40 - 50 m².

Zasadniczym problemem jest jednak niewystarczająca liczba lokali socjalnych, niezbędna do płynnego dostarczenia takich lokali zarówno z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych osobom wykazującym bardzo niskie dochody, jak również osobom uprawnionym do nich z mocy sądowych wyroków eksmisyjnych.

Głównymi powodami eksmisji najemców z lokali mieszkalnych są:
- zaległości w opłatach czynszowych,
- wypowiedzenia umów najmu przez właścicieli domów prywatnych z terminem 3 - letnim,
- zamieszkiwanie w lokalu bez tytułu prawnego,
- rażące lub uporczywe naruszanie porządku domowego,
przemoc w rodzinie.

Podkreślenia wymaga fakt, iż największy odsetek stanowią jednak eksmisje z tytułu zaległości w opłatach czynszowych, pomimo daleko idącej pomocy świadczonej najemcom mieszkań pozostającym w niedostatku (rozkładanie zadłużeń czynszowych na raty, umarzanie części bądź całości odsetek naliczanych za nieterminowe wnoszenie czynszu opłat, wypłacanie dodatków mieszkaniowych).

Od dnia 5 lutego 2005 r. w związku z nowelizacja Kodeku Postępowania Cywilnego, eksmisja nie może być wykonywana na tzw. “bruk”. Ilość mieszkań pozyskiwanych przez urząd do ponownego zasiedlenia od wielu już lat jest niewystarczająca, a wieloletni okres braku taniego, nowego budownictwa mieszkaniowego powoduje niezadowolenie rodzin od lat oczekujących na samodzielne mieszkanie. Tylko nieliczne rodziny dysponujące środkami finansowymi pozyskują dla zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych lokale na wolnym rynku.

Jednym z największych problemów gminy są mieszkania socjalne. Nie tyle same mieszkania, ile ich brak. Lokal socjalny to pomieszczenie nadające się do zamieszkania ze względu na posiadane wyposażenie i stan techniczny, przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie. Powierzchnia pokoi przypadająca na jednego członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m², a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa 10 m². Lokale socjalne są przyznawane ubogim gospodarstwom omowym, a w szczególności osobom eksmitowanym na mocy orzeczenia sądowego.

Należy zauważyć, że bez rozwoju nowego budownictwa mieszkaniowego komunalnego, spółdzielczego oraz indywidualnego możliwości pomocy mieszkańcom miasta będą coraz bardziej ograniczone.

Zmiany społeczne i gospodarcze spowodowały, że pogłębiło się rozwarstwienie społeczeństwa jak również zubożenie znacznej części mieszkańców Zgierza, co można zauważyć porównując chociażby liczbę osób uprawnionych do wynajęcia lokalu mieszkalnego z ilością osób oczekujących na lokale socjalne oraz wielkością wypłacanych dodatków mieszkaniowych.

Wobec ograniczonych środków finansowych, gmina musi efektywnie wykorzystywać istniejący zasób mieszkaniowy. Osiągnięcie efektywnego gospodarowania zasobu w znacznej mierze uzależnione jest od:
stworzenie warunków pozwalających na urealnienie opłat czynszowych, co zapewni pokrycie pełnych kosztów eksploatacji zasoby,
intensywne wychodzenie ze współwłasności poprzez sprzedaż lokali mieszkalnych ich najemcom,
zwiększenie rotacyjności mieszkań komunalnych w celu niedopuszczenia do zadłużeń,
kompleksowe remonty budynków komunalnych.

Wydaje się że celem nadrzędnym dla gminy powinno być podjęcie działań mających na celu realizację taniego budownictwa komunalnego. Obecna trudna sytuacja mieszkaniowa w mieście uzasadnia konieczność podjęcia się tak trudnego zadania przez Gminę Miasto Zgierz. Ważne jest również, aby działania jakie będą podejmowane w celu poprawy sytuacji mieszkaniowej w mieście miały charakter strategiczny i długofalowy, aby mogły być realizowane niezależnie od sytuacji gospodarczej i politycznej w gminie.

[ Powrót ]